Alchemie van ruimte en tijd

Een baanbrekende designtentoonstelling houdt gesprekken tussen het verleden en heden van India door middel van objecten en ideeën.

Enkele van de tentoongestelde voorwerpen voor 'Design: The India Story.

Wat als je een museum zou binnenlopen en objecten niet als dingen maar als herinneringen zou zien? Wat als het vertellen van een verhaal via meerdere media je schoonheid in het alledaagse zou kunnen laten zien? Wat als een tentoonstelling niet over objecten gaat maar over ideeën? Dit is wat ontwerper Divya Thakur probeert in Design: The India Story. De tentoonstelling die tegelijkertijd in twee galerijen in Mumbai te zien is, is een engagement met productontwerp dat bijna 150 jaar teruggaat.

Op de Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya (CSMVS) moedigt Objects Through Time mensen aan om zich bezig te houden met vijf categorieën: technologie en apparaten, gebruiksvoorwerpen, beveiliging, stoelen en oppervlakteontwerp. Door verhalen te vertellen, hebben we geprobeerd om alledaags design te laten zien, zegt Thakur, en hij voegt eraan toe dat we ons bijvoorbeeld heel lang voorstelden dat verhoogde stoelen bij de Britten hoorden. Maar ons onderzoek toonde aan dat sokkels en asans altijd in de buurt waren, ook al was het een voorrecht van de koninklijke familie. Door middel van munten en sculpturen hebben we spontane zitvormen getoond. Klassieke ontwerpen worden omzoomd door hedendaagse ontwerpers, waaronder Sandeep Sangaru's bamboe stoel, Sahil Bagga en Sarthak Sengupta's Katran stoel, Nikita Bhate's Planters Chair en Rooshad Shroff's roestvrijstalen stoel.

Het primaire doel van elk ontwerp is om een ​​functie te vervullen. Doet het dat niet, dan is het object een verwennerij en behoort het tot het domein van de kunst. Dat onderscheid moet duidelijk zijn, zegt Thakur. Dit geloof behoort tot de oude Indiase notie van duurzaamheid, een van de acht pijlers van het denken in de geschiedenis van design in India. Concepten zoals deze worden gepresenteerd in Ideas Through Time, de tentoonstelling in de Gallery Max Mueller Bhavan (MMB).

Traditioneel hebben we, voordat we een object maakten, altijd de afweging gemaakt of het echt nodig was. Zelfs decoratie is overbodig als het geen doel dient; het moet aanleiding geven tot bepaalde emoties of gedachten bij de persoon die ernaar kijkt, zegt Thakur. Ze is van mening dat ontwerpers, in India en daarbuiten, deze waarden hun werk moeten laten leiden.

Maar Objects Through Time geeft de kijker geen overtuigende uitleg over hoe deze waarden aan het werk zijn in de tentoongestelde items. Tussen bekende objecten als transistorradio's, handgeborduurde ventilatoren en zware ijzeren koffers zet de tentoonstelling weinig aan tot nadenken over waarom deze objecten op een specifieke manier zijn ontworpen.

Bepaalde exposities bieden echter intrigerende inzichten, vooral die niet in India zijn gemaakt; velen zijn aangepast, aangepast of hergebruikt in onze huizen. De tiffin-doos, een Britse uitvinding, werd bijvoorbeeld geleverd met twee lange lepels aan de zijkanten - nauwelijks een gebruiksvoorwerp dat een Indiër destijds zou hebben gebruikt. De keramische bharanis die nu herinneringen en augurken opslaan, werden tijdens Brits-Indië gebruikt om zwavelzuur naar industrieën te transporteren. Het werd later toegeëigend voor huishoudelijk gebruik. Als je naar handgemaakte objecten kijkt, zou je kunnen zeggen dat het Indo-Portugees of Nederlands is, maar dan begin je Gujarati-invloeden te zien. Hoe kwam dat en hoe hebben we ons aangepast? Dat zijn vragen die we op de tentoonstelling stellen. We reizen van regionale naar hedendaagse naar mondiale invloeden, zegt Thakur. De show plaatst ook in massa geproduceerde objecten tegenover basisinnovaties. Zo staan ​​in het onderdeel verlichting moderne marmeren gloeilampen naast een innovatief fornuis dat tijdens het koken een constant licht afgeeft.

Thakur, oprichter van de in Mumbai gevestigde studio en conceptstore Design Temple, gelooft dat de economie van massaproductie in de toekomst zal blijven domineren. Er is behoefte aan goed ontworpen producten, zegt ze. Maar wat ontbreekt, is de actieve reactie van mensen op wat ze gebruiken. De dag dat we onze objecten zorgvuldiger gaan evalueren, zullen markten beter worden in het maken van producten die goed functioneren en ons leven vereenvoudigen, zegt ze.

Het begrip tijd of de kalchakra legt zichzelf uit bij MMB. Elk object doorloopt een cyclus van begin en uiteindelijke ontbinding in de Indiase filosofie, in tegenstelling tot de westerse filosofie, die tijd als lineair beschouwt. In elke nieuwe cyclus vindt het object zichzelf opnieuw uit en gooit het alles weg wat overbodig is. Dus als we het hebben over disruptie als een nieuw modewoord in marketing, is dat iets wat India altijd al wist, zegt Thakur.