Untitled 2 (2019) van Aji VN is het onderwerp van een van de video's op ARTHISTORY+ (Bron: Galerie Mirchandani + Steinruecke) In de afgelopen acht jaar heeft filmmaker Vaibhav Raj Shah meer dan 150 kunstenaarsfilms gemaakt. De meeste waren opdrachten van belangrijke spelers in de Indiase kunstwereld, zoals de Kochi-Muziris Biennale, India Art Fair en Serendipity Arts Festival, en bevatten interviews en portretten van kunstenaars. Tijdens deze filmervaring merkte Shah op dat het grootste deel van zijn Indiase publiek, of het nu in India of in het buitenland is, wel weet van David Hockney, maar niet van Bhupen Khakhar.
Er zijn maar veel te veel voorbeelden als deze, waar Indiase kunstenaars minder bekendheid opeisen dan hun internationale tegenhangers. Een van de mogelijke redenen is de relatieve afwezigheid van toegankelijke informatie over Indiase kunst, vooral over hedendaagse beoefenaars. ARTHISTORY+, het nieuwe digitale project van Shah, wil deze lacune in het kunstonderwijs opvullen.
Het project, dat beschikbaar is op YouTube en Instagram als Art History Plus, is een verzameling korte video's, 28 tot nu toe, die de eerste serie van het kanaal vormen, 'Art Explained'. Shah kiest een kunstwerk om in elke video te bespreken, maar wat hij het publiek vooral vraagt te doen, is kijken - echt kijken - naar het werk. Hij richt de blik van de kijker op de gezichten van de figuren in Amrita Sher-Gils Three Women, de dreigende gier in The Relic of Our Time van Prabhakar Pachpute of de vele soorten demonen in The Greatest Advice to Women van Madhvi Parekh.
De zelf gefinancierde serie was tot nu toe alleen gericht op schilderijen, omdat Shah gelooft dat het moeilijk is om de details van driedimensionale kunst, zoals beeldhouwkunst of installaties, in een 2D-videoformaat te waarderen. Tot de hedendaagse werken in de serie behoren die van Anupam Sud, Ratheesh T, Soghra Khurasani, Bhupen Khakhar en Sudhir Patwardhan.
De serie richt zich op kunstwerken, niet op kunstenaars. Het gaat erom hoe je een schilderij moet zien, zegt de filmmaker, die werkt vanuit Mumbai en Pune. Shah volgde een opleiding tot schilder aan de MS University, Vadodara, voordat hij in 2012 zijn productiehuis Endocrine Films oprichtte met als enige bedoeling films over beeldende kunst te maken. Zoals in veel van deze kunstenaarsfilms gaat Shah in ‘Art Explained’ liever rechtstreeks naar de bron dan dat hij kritische theorieën gebruikt om een werk te decoderen of te situeren. Hij zegt: Heel vaak merk ik dat we de muurtekst van een schrijver lezen, maar niet het werk van de kunstenaar. Ik spreek het liefst drie tot vier uur met elke kunstenaar over slechts één werk, en ik kan een schilderij lezen als een roman. Ik verdoezel het werk niet voor mijn publiek, maar ik denk gewoon niet dat we een eurocentrisch perspectief nodig hebben om Indiase kunst te begrijpen.
Het script, mede geschreven door Shah en zijn team, houdt vast aan een toegankelijk Engels, vrij van jargon, met een vleugje dramatisch, bijna als in een Bollywood-film. Elke vrijdag worden er nieuwe video's uitgebracht, met als volgende een video over de figuratieve schilder Sosa Joseph.
Op basis van zijn gesprekken met kunstenaars probeert Shah enkele van hun bedoelingen en contexten te ontrafelen, maar geeft hij de kijkers ook voldoende bewegingsruimte om hun eigen afhaalrestaurants in te kaderen. Dat is het geval met de bespreking van een naamloos schilderij van Aji VN uit 2019. Het is zeven voet lang, door Shah beschreven als een poort naar een ander land, niet zo ver weg. Een huis wordt overschaduwd door bomen en staat tegen de vlammende tinten van een hemel, die tegenwoordig sterk doet denken aan Californische bosbranden. Is dat een tropische zonsondergang of zwavel in de lucht? Shah heeft een aantal van deze antwoorden, gebaseerd op gesprekken met Aji, maar zoals hij tegen het einde van de video aangeeft, gaat het soms niet altijd om betekenis.
bomen met kegelvormige bloemen
'Art Explained' gaat daarom terug op een van de belangrijkste drijfveren om naar kunst te kijken: nieuwsgierigheid. Heel vaak wordt het kijken naar een schilderij of een installatie verdrongen door andere overwegingen, zoals de cultstatus van een kunstenaar, een modieuze vernissage of de drukke eisen van een druk weekend vol galerijhoppen. Ga op dit bankje zitten, lijkt de serie te zeggen, en kijk gewoon naar dit schilderij.