Karma Sutra: er is toch geen definitief afscheid

Omdat mensen zielen zijn die zijn ingekapseld in een vorm (het lichaam), vertelt ons instinct ons dat wij en anderen om ons heen er 'voor altijd' zijn. En het geruststellende om te weten is dat het waar is.

Geboorte en dood zijn twee kanten van dezelfde medaille. (Bron: Thinkstock Images)

Alle zuigelingen hebben de dood in zich, alle stervende mensen - eeuwig leven. (Herman Hessen, Siddhartha)

Geboorte en dood zijn twee kanten van dezelfde medaille. De ziel ontstaat (vorm) van eeuwigheid en houdt op te bestaan ​​(dood) wanneer haar tijd in de gemanifesteerde wereld is verstreken. De vorm die bestaat uit vijf elementen - aarde, water, vuur, lucht en ether, keert terug naar zijn bron, aarde naar aarde ... en de ziel vervolgt zijn reis. Zijn reis als vorm (lichaam) van geboorte tot dood is zijn leven. Hoewel deze reis een individuele reis is, is het bestaan ​​ervan er een van onderlinge afhankelijkheid.

Als sociaal wezen wordt het bestaan ​​van een mens bepaald door de relaties die het door verschillende stadia van zijn groei weeft. Deze relaties zijn gebaseerd op emoties zoals liefde, haat, vertrouwen, wantrouwen, twijfel, angst, walging... om er maar een paar te noemen. Het is vanuit deze overvloed aan emoties dat een mens zich uitdrukt. In het aangezicht van de dood, wanneer de vorm ophoudt te zijn, knagen deze emoties die de persoon achterlaat aan ons als een worm. De redenen achter de negatieve emoties die we koesterden, lijken veel te onbeduidend om belangrijk te zijn en het uitstelgedrag bij het uiten van de positieve emoties steekt als een dolk in het midden van ons hart. Waar wachtten we op? Voor 'voor altijd' misschien.

Omdat mensen zielen zijn die zijn ingekapseld in een vorm (het lichaam), vertelt ons instinct ons dat wij en anderen om ons heen er 'voor altijd' zijn. En het geruststellende om te weten is dat het waar is. We zijn er inderdaad allemaal voor altijd, tenzij we anders willen. Wat onze relaties betreft, deze worden bepaald door de wet van karma. Wanneer we te maken hebben met de mensen in ons leven, is ieders rol vooraf bepaald. Bij sommige mensen wordt onze schuld in een bepaald leven vereffend, bij anderen kan het worden overgedragen.

Mensen krijgen van ons alleen waar ze recht op hebben en wij krijgen van hen alleen waar wij recht op hebben. We zijn met elkaar verbonden door middel van onze karmische schuld (rnanubandhan). Het is als het pond vlees, geen ons meer, noch een ons minder (Merchant of Venice-Shakespeare).

Het ding om te onthouden is echter dat hoewel de relatie vooraf is bepaald, we altijd de vrijheid hebben om te reageren. Door niet te reageren op bittere relaties lossen we onze schulden met die mensen eerder op dan wanneer we wel op hen zouden reageren.

Wat betreft onze liefdevolle relaties, treur niet, het is alleen de vorm die vernietigd wordt, de relatie gaat door. Het gaat door tot het moment dat je niets anders voelt dan pure onverschilligheid voor de persoon. Maar terwijl er nog steeds die aantrekkingskracht is, die ruk aan een onafgemaakte zaak, onthoud dat die zielen terug zullen zijn. En net zoals je ze in dit leven als de ultieme waarheid hebt geaccepteerd, zo zal het ook zijn in het volgende. Tot de tijd dat er een afsluiting is - wanneer alles wat gedaan moest worden gedaan is, is alles wat geleerd moest worden geleerd en is alles wat gezegd moest worden gezegd. Dan zeg je in vrede vaarwel.