Karma Sutra: Wat is liefde?

Worden we alleen maar verliefd op ‘het idee’ verliefd te zijn? Is liefde de zoveelste oefening in eigendunk?

Liefhebben is vertrouwen op het bestaan. Of het nu goddelijke liefde is of liefde voor de mensheid, vertrouwen is altijd blind en liefde is altijd onvoorwaardelijk. (Bron: Thinkstock Images)

Liefde is een vaak gebruikt woord, een vaak gewenst woord, een vaak uitgebuit woord. We proberen het te classificeren als voorwaardelijke liefde en onvoorwaardelijke liefde.

De meeste mensen geloven echter dat als het voorwaardelijk is, het geen liefde kan zijn. De twee woorden kunnen onmogelijk samengaan. Maar als we echt om ons heen kijken, wordt wederzijdse behoefte dan niet aangezien voor liefde? De behoefte kan fysiek, emotioneel, sociaal, financieel zijn ... in welk geval het 'onderlinge afhankelijkheid' is en geen liefde. Hoe definieert men dan liefde?

Lees verder

• Karma Sutra: Waarin verschilt 'spiritualiteit' van 'religie'?
• Karma Sutra: Er zijn twee soorten kennis; welke ga je nastreven?
• Karma Sutra: Seizoenen veranderen, en dat geldt ook voor de levensfasen
• Karma Sutra: 'Wees een licht voor jezelf'
• Om de uitdagingen van het leven aan te gaan, kijk ik terug naar mijn jeugdherinneringen; dit is waarom

De grote liefdesverhalen, de grote liefdesliedjes - zijn dit louter fantasieverhalen of een oefening in wederzijdse bewondering, een egocentrisch spel. De jager en de gejaagde, wanneer het jachtspel voorbij is, veranderen 'behoeften' in 'wensen'. We willen dat de persoon de ingebeelde versie is van de persoon op wie we verliefd werden, een ideaal. En als er een discrepantie is, vertrekken we. Blijkt dat niet aan de voorwaarden is voldaan. Maar hoe zit het met liefde? Wat is dan liefde en 'Waar gaat de liefde naartoe?', vraagt ​​Carrie Bradshaw (Sex and the City) zich terecht af.

Worden we alleen maar verliefd op ‘het idee’ verliefd te zijn? Is liefde de zoveelste oefening in eigendunk?

Is een ouder kind liefde niet ook voorwaardelijk? Houden we niet van onze kinderen omdat we ze zien als een verlengstuk van ons ego. 'Mijn' kind zou het beste moeten hebben, het beste moeten zijn ... het is het 'Mijn' hier dat alle andere factoren overstijgt. Dus, telt zelfs dit als liefde? Behalve misschien als liefde voor onszelf?

Zelfs onze liefde voor God is voorwaardelijk. We houden alleen van Hem als Hij onze wensen vervult (hoewel de Heer het weet, meestal niet). In Zijn geval vervult Hij natuurlijk onze wensen niet omdat Hij onvoorwaardelijk van ons houdt. (Tenminste iemand doet dat.) Dus, zijn we niet in staat om onvoorwaardelijk van iemand anders dan onszelf te houden? Waren we altijd zo?

Toen het leven nog maar net was begonnen, waren we vol liefde - liefde voor onze ouders, onze familie, onze vrienden, onze buren... er zat zoveel magie in die liefde. Onze wereld was dat glazen prisma waaruit de vele kleuren van een regenboog weerspiegelden. Dus, wanneer werd het monochroom? Wanneer zijn we gestopt met liefhebben? De basis van liefde, of het nu goddelijke liefde is of liefde voor onze medemensen en schepselen, is ‘Vertrouwen’.

beste bloeiende struiken voor de voorkant van het huis

Toen we jong waren, leefden we in vertrouwen. En er was vreugde en plezier, we genoten van onze seizoenen in de zon. Toen we opgroeiden, raakten we verstrikt in de ‘business of life’. Scheikunde werd vervangen door wiskunde, de magische elementen verdwenen en berekeningen namen het over. Met berekeningen kwam hiërarchie van getallen en de race om nummer één te worden. Dit zorgde voor spanning. Vertrouwen werd vervangen door angst, liefde werd vervangen door behoefte.

'Wie' je bent deed er niet meer toe, 'wat' je werd belangrijker. Wij, die in staat waren om zonder voorbehoud lief te hebben, zijn veranderd in meetinstrumenten. Waar is de liefde gebleven? Het enige waar we om lijken te geven, is 'what's in it for me?

soorten bloemen en hun namen

Het is een trieste gang van zaken en onze seizoenen in de zon zijn vervangen door bittere en koude winters. Kunnen we echt verantwoordelijkheid nemen voor de afwezigheid van liefde in ons leven? Kunnen we onszelf weer tot ‘vertrouwen’ brengen?

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die ons vertrouwen breken, maar we moeten die mensen in de steek laten, niet ons vermogen om te vertrouwen. Vertrouwen maakt ons hart groter; het is in sync met het bestaan. Wat betreft mensen die ons vertrouwen breken, laat hun lot over aan de wet van karma. De wet van karma is de basis van goddelijke gerechtigheid. Niemand exploiteert iemand anders dan zichzelf. Met dit geloof leef je gemakkelijk en heb je gemakkelijk lief.

Liefhebben is vertrouwen op het bestaan. Of het nu goddelijke liefde is of liefde voor de mensheid, vertrouwen is altijd blind en liefde is altijd onvoorwaardelijk. Of we de mensen die ons vertrouwen schenden nog een kans willen geven, is een individuele keuze. Maar als we vasthouden aan het bedrog en beloven nooit meer te vertrouwen, is dat schadelijk voor ons fysieke, emotionele en spirituele welzijn.

Wanneer we in wantrouwen en angst leven, raakt ons hart samengetrokken en leven met een samengetrokken hart is een vreugdeloos leven leiden. Het verlies - of het nu van emotionele of financiële aard is, we zullen in staat zijn om met de tijd te overwinnen, maar als we een houding van wantrouwen aannemen, verliezen we de essentie van het leven. Maak weloverwogen keuzes en beslissingen waar mogelijk, maar geef je over aan het bestaan.

Zoals Osho, de zenmeester, zegt: Wees niet bang, dit bestaan ​​is niet je vijand. Dit bestaan ​​bemoedert je, dit bestaan ​​staat klaar om je op alle mogelijke manieren te ondersteunen. Vertrouw en je zult een nieuwe opwelling van energie in je voelen; die energie is liefde.

Voor nieuwsupdates, volg ons op Facebook , Twitter , Google+ & Instagram