'Mensen moeten net als in films troost zoeken in kunst'

NGMA-directeur-generaal Adwaita Gadanayak over het krijgen van een verlenging van drie jaar, het werken met scholen en het openen van meer filialen van de NGMA

NGMA-directeur-generaal Adwaita Gadanayak. (Expressfoto door Tashi Tobgyal)

Voor uw benoeming tot directeur-generaal in de laatste termijn had u een visie met het ministerie gedeeld. Hoeveel daarvan heeft u kunnen realiseren en wat zijn uw doelstellingen in de tweede termijn?

Voordat de resultaten zichtbaar worden, duurt het minimaal acht tot tien jaar. Mijn primaire focus was om het publiek te verbinden met kunst; mensen moeten het gevoel hebben dat deze kunst van hen is, alleen dan zullen ze het waarderen en ervan genieten. Mensen moeten zich niet laten intimideren, ze moeten de NGMA binnen willen lopen. We moeten beginnen op schoolniveau. In de afgelopen jaren hebben we groepen scholieren op bezoek gehad en hebben we met hen contact gehad door middel van activiteiten en niet alleen door de tentoongestelde kunstwerken. We hebben ook kunstdocenten uitgenodigd om te praten over de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd, en ik wil directeuren van overheidsscholen uitnodigen om te benadrukken dat het noodzakelijk is om kunsteducatie te promoten en te bespreken hoe we ondersteuning kunnen bieden. Helaas krijgt kunst in India niet hetzelfde respect als andere onderwerpen. We willen ook in contact komen met studenten van kunstacademies. We willen mogelijkheden voor praktisch werk introduceren - studio's hebben voor grafiek, keramiek. Het is belangrijk om een ​​levendige sfeer te creëren en ook alle kunsten bij elkaar te brengen.

Je legt veel nadruk op het tentoonstellen van de voorheen ongeziene collectie van de NGMA. Zal dat doorgaan?

planten met kleine witte bloemen

Bijna 80 procent van de NGMA-collectie was nog nooit gedeeld, maar nu denk ik dat we erin geslaagd zijn om bijna 50 procent te delen via tentoonstellingen zoals 'Roopantar', 'Itihaas', onder andere. We exposeerden werken van Bireswar Sen in Zuid-Korea en China. De komende jaren wil ik meer van dit soort tentoonstellingen hebben en ook het werk van jongere kunstenaars tentoonstellen. We creëren een team om de jonge kunstenaars aan te bevelen die we zouden moeten exposeren.

Er is een korhoen dat de NGMA geen substantiële collectie hedendaagse kunst heeft opgebouwd. Ga je daar ook naar kijken?

Er zijn een aantal hiaten in onze collectie die we willen opvullen. We waren eerder bezig met de renovatie van het gebouw, nu is dat gedaan. Ik wil een aantal grote shows van hedendaagse kunstenaars plannen en ook meer werken verwerven. We zullen kopen wat we denken te kunnen behouden. We kijken ook naar kunstenaars uit het noordoosten en overwegen een vestiging van de NGMA in Tripura te openen, waarbij ook de deelstaatregering betrokken is.

In samenwerking met het Kiran Nadar Museum of Art organiseerde NGMA dit jaar een India Paviljoen op de Biënnale van Venetië. Gaan we meer van dergelijke publiek-private samenwerkingen zien?

Het is belangrijk om Indiase kunst op het wereldtoneel te presenteren. Het was 150 jaar Gandhi en we besloten dat in Venetië, via kunstenaars die met Gandhi (Nandalal Bose) werkten, te presenteren aan iemand als Jitish Kallat. Ook privaat-publieke samenwerkingen zijn erg belangrijk; kijk naar Tate of MoMA, ze hebben allemaal samenwerkingen.

Onlangs ontwierp u ook het granieten beeld bij het National Police Memorial in Delhi. In je eigen praktijk, als beeldhouwer, heb je vaak met steen gewerkt. Is dat beïnvloed door je jeugd in Neulapoi (Odisha)? Ik geloof dat je moeder de natuur aanbad.

Neulapoi ligt tussen de Kapilash-tempel, gewijd aan Shiva, en de Mahima Gadi-tempel, waar men gelooft dat god vormloos is. Mijn moeder zou de natuur aanbidden, ze zou vorm vinden in vormloosheid. Ik begreep toen niet wat ze aan het doen was, maar nu, na zoveel en zoveel jaren oefenen, heb ik het gevoel dat ik dat beter begrijp. Toen families van de martelaren het politiemonument bezochten, gingen ze in de buurt van de steen en leken er interactie mee te hebben. Ik heb het gevoel dat steen op onze planeet het oudste familielid is, aan elke laag is een geschiedenis verbonden. Het interageert met je, als je je eraan overgeeft. Er wordt aangenomen dat er mannelijke en vrouwelijke stenen zijn, en ze kunnen worden onderscheiden door textuur, geluid en andere technieken. Mannelijke sculpturen zijn gemaakt met vrouwelijke stenen omdat ze sterker zijn, en voor vrouwelijke sculpturen, die zware versieringen vereisen, gebruiken we mannelijke stenen. Ik wil dat ook anderen de steen door mijn werk voelen. Ooit zochten we spiritualiteit via kunst.

Hoe vaak krijg je tijd om in je eigen studio te werken?

Ik heb heel weinig tijd. Als kunstenaar wil ik nog veel meer doen. Voorlopig werk ik aan NGMA zoals mijn sculptuur. Soms draag ik mijn schetsboek en teken ik mijn observaties. Zelf ontwerp ik ook verschillende tentoonstellingen.

Wat was je grootste uitdaging in je eerste termijn? Ook toen je voor het eerst werd aangesteld bij de NGMA, werd er veel gepraat over hoe het was vanwege je associatie met de BJP. Wat is daar nu uw mening over?

Ik denk dat mijn grootste uitdaging is geweest om het publiek naar de NGMA te halen. Als dat gelukt is, zou ik zeggen dat we geslaagd zijn. De NGMA is niet alleen bedoeld voor kunstenaars, maar ook voor mensen. Ze moeten troost zoeken in kunst, zoals theater, films. Wat mijn benoeming betreft, denk ik dat we allemaal moeten samenwerken voor de promotie en verbetering van kunst, de politieke partij doet er niet toe. Ik heb gewerkt als kunstenaar.