Laxmi Narayan Tripathi behoort tot de oudste etnische transgendergemeenschap, de Hijras. Ze is een leidende stem van verandering voor de transgenderbeweging en heeft internationaal gezorgd voor transvertegenwoordiging. Ze is een Bharatnatyam-danser, een mensenrechtenactiviste en de eerste transgender die Azië-Pacific vertegenwoordigde in de VN in 2008. In haar TED Talk spreekt ze over zelfliefde, de transgenderbeweging en hoe het goed is om soms slecht te zijn.
Laxmi opent haar toespraak door te vertellen hoe ver transgenderrechten zijn gekomen sinds haar dagen op de universiteit. Ze herinnert zich hoe het voor haar zo moeilijk was om zelfs maar naar het toilet te gaan, uit angst voor aanranding. Ze legt het begrip seksualiteit uit vanuit haar eigen ervaring. Mijn eigen seksualiteit is als de Ganges: puur; en het kan vele wendingen in het leven nemen, zegt ze.
Ze haalt herinneringen op aan hoe de Indiase cultuur mooi en acceptabel was, en hoe alle beroepen en seksualiteit werden gerespecteerd. Ze vertelt ook dat zelfacceptatie enorm belangrijk is. Toen haar werd gevraagd toen ze zich realiseerde dat ze anders was, antwoordde ze: Halleluja, ik was nooit anders. Ze legt hilarisch uit hoe ze vragen beantwoordt die ze krijgt over uit de kast komen en over haar identiteit als transgendervrouw. Ze zegt: Zo was ik; Ik was net zo normaal als elke man of vrouw. Over vrouwenrechten gesproken, ze wierp licht op het feit dat, afgezien van gemarginaliseerde gemeenschappen, ook goed opgeleide vrouwen niet al hun rechten kennen en vastzitten onder de patriarchale noties van wat ze zouden moeten zijn en wat ze zouden moeten doen .
Volgens Laxmi is eigenliefde het allerbelangrijkste. Ze vraagt het publiek: Hoe vaak maken we tijd vrij om te zitten en van onszelf te houden? Wij niet! Omdat het ons nooit wordt geleerd. Tot en tenzij je van jezelf houdt, hoe zul je dan onvoorwaardelijk van anderen houden? Het draait allemaal om geven.
Soms is het goed om slecht te zijn, zegt ze. Ik had zoiets van, 'Aaaah ik heb mijn rechten nodig', en dus kreeg ik mijn rechten. Een van de belangrijkste lessen die Laxmi leerde was: Kennis is macht. Kennis vergaren, maar wel de juiste kennis. Ze eindigt haar ongelooflijke toespraak en zegt: De kracht die iedereen zou moeten hebben, is de kracht om zich niet over te geven... Ik geloof dat noch religie, noch God, noch enige energie waarin je gelooft... welke ziel dan ook zou discrimineren... omdat we allemaal kinderen van de Almachtige zijn.