Het weefsel van haar leven

De film, die vorige week in Mumbai werd vertoond als onderdeel van het FLO Film Festival, volgt het verhaal van Rahman vanaf haar geboorte en opvoeding in Kolkata in de jaren ’30.

Suraiya Rahman (uiterst links) met de vrouwen van Arshi

Tijdens haar verblijf in Bangladesh als senior adviseur bij het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties, had Cathy Stevulak geprobeerd een grijsharige vrouw te vinden die prachtig borduurt. Het was allemaal een kennis van de cadeauwinkel van het Toronto museum die haar kon vertellen over de nieuw leven ingeblazen kantha-kunst in Bangladesh. Tegen het einde van haar verblijf van twee jaar vond Stevulak haar eindelijk: een vrouw genaamd Suraiya Rahman.

Hoewel Stevulak al snel naar geboorteplaats Toronto vertrok, kwam Rahman naar de stad om haar familie te bezoeken. Terwijl ze daar was, begon ze Stevulak te vertellen over hoe ze de quiltwerktraditie van kantha had herwerkt en daarbij kansen had gegeven aan honderden vrouwen in Bangladesh. Stevulak besloot een documentaire te gaan filmen. Ik had geen idee wat er voor nodig was om een ​​documentaire te maken. Als ik dat had gedaan, had ik het waarschijnlijk niet gedaan, zegt Stevulak lachend. Het kostte haar vijf jaar om haar debuutstuk Threads te maken.

Stills uit Threads

De film, die vorige week in Mumbai werd vertoond als onderdeel van het FLO Film Festival, volgt het verhaal van Rahman vanaf haar geboorte en opvoeding in Kolkata in de jaren ’30. Hoewel ze een schilder in hart en nieren was, begon ze al snel interesse te krijgen in kantha-werk, het proces van het recyclen van oude kleren en sari's tot prachtige wandtapijten. Rahman naaide scènes uit haar jeugd van pre-onafhankelijkheid India: sahibs en Bengaalse bedienden in rechtbanken, verliefde stellen in roeiboten, sociale bijeenkomsten op diners, afgezien van enkele oude volksverhalen.

Aanvankelijk droeg Rahman haar ontwerpen bij aan een internationaal programma, Skill Development Project, maar later begon ze haar eigen organisatie vanuit huis. Ze noemde de organisatie Arshi en werd een van de eerste vrouwelijke ondernemers in Bangladesh. De vrouwen met wie ze werkte, konden zich geen sociale basisvoorzieningen veroorloven, maar door te borduren voor Rahman konden ze in hun behoeften voorzien. Honderden vrouwen in heel Bangladesh kwamen haar vergezellen. Rahman hield nauwlettend toezicht op elke steek die in haar stukken ging.

De 30 minuten durende documentaire wisselt interviews af met Rahman en andere mensen die hebben bijgedragen aan het project, en scènes uit haar atelier en de kantha-kunst die de vrouwen maken. In de loop der jaren heeft het ambacht internationale bekendheid gekregen en mensen over de hele wereld hebben de prachtige wandtapijten van Rahman aan hun muren hangen. Het is dit succesverhaal dat Stevulak vastlegt in Threads.